نمونه قرن 19 از اجاق گاز هیزمی

اجاق چوب سوز (یا چوب سوز و یا ورود به سیستم مشعل در انگلستان) یک دستگاه حرارت قادر به رایت سوخت چوب و چوبی مشتق شده از زیست توده ، سوخت و مانند خاک اره آجر. به طور کلی دستگاه شامل یک جعبه آتش بسته فلزی جامد (معمولا چدن یا فولاد ) است که اغلب با آجر آتش پوشیده شده است و یک یا چند کنترل هوا (که بسته به اجاق گاز می تواند به صورت دستی یا خودکار کار کند). اولین اجاق گاز هیزمی در سال 1557، دو قرن قبل از انقلاب صنعتی ، در استراسبورگ ثبت شد.، که آهن را به یک ماده ارزان قیمت و رایج تبدیل می کرد، بنابراین چنین اجاق ها اقلام مصرفی بالایی بودند و تنها به تدریج در حال استفاده بودند.

 

اجاق گاز توسط لوله تهویه انواع بخاری هیزمی به یک دودکش مناسب متصل می شود که پس از احتراق سوخت، با گازهای داغ احتراق پر می شود. دودکش یا گازهای دودکش باید گرمتر از دمای بیرون باشد تا اطمینان حاصل شود که گازهای احتراق از محفظه آتش به بیرون کشیده می شوند و از دودکش بالا می روند.

 

برای کارکرد ایمن و کارآمد اجاق گاز، جریان صحیح جریان هوا از طریق اجاق گاز چوبی ضروری است. هوای تازه باید وارد جعبه آتش شود تا اکسیژن لازم برای آتش را فراهم کند. همانطور که آتش می سوزد، دود باید از لوله اجاق گاز بلند شود و از دودکش خارج شود. برای تنظیم جریان هوا، ممکن است دستگاه های دمپر در اجاق گاز، دودکش و لوله های اجاق گاز تعبیه شده باشد.

 

با باز کردن یا بستن دمپرها ، جریان هوا را می توان افزایش یا کاهش داد، که می تواند آتش را در جعبه آتش سوزی افزایش دهد، یا با محدود کردن جریان هوا و کاهش شعله، آن را “نمناک” کند. معمولاً می توان با چرخاندن دستگیره ها یا دسته های متصل به دمپر به دمپرها دسترسی داشت. برخی از اجاق‌ها جریان هوای خود را با استفاده از دستگاه‌های ترموستاتیک مکانیکی یا الکترونیکی تنظیم می‌کنند.

 

بالاترین راندمان گرمایش در وسایل دربسته را می توان با کنترل منابع مختلف هوا به اجاق گاز (کارکرد صحیح کنترل های هوا) به دست آورد. در اجاق‌های مدرن، دفترچه‌های راهنمای مالک رویه‌های مستند را ارائه می‌کنند. کنترل‌های هوای کاملاً باز ممکن است منجر به ارسال گرمای بیشتر مستقیماً به سمت دودکش به جای داخل اتاق شود (که کارایی را کاهش می‌دهد). بزرگ‌ترین مشکل با باز گذاشتن کنترل‌های هوا در بسیاری از اجاق‌ها، «اشتعال بیش از حد» است. آتش بیش از حد زمانی ایجاد می شود که حرارت بیش از حد در داخل محفظه آتش ایجاد شود که منجر به تاب برداشتن، کمانش و آسیب کلی به اجاق گاز و اجزای داخلی آن می شود. اجاق های مختلف دارای تعداد و انواع مختلف کنترل هوا هستند.

 

تکنیک‌های مدرن ساختمانی خانه‌های هوابندی بیشتری ایجاد کرده است و بسیاری از تولیدکنندگان اجاق گاز را مجبور کرده است تا اجاق‌های خود را طوری طراحی کنند که اجازه ورود هوای بیرون را بدهد. هوای بیرون می تواند کارایی کلی اجاق گاز را به عنوان بخاری با کشیدن هوای سرد احتراق مستقیماً از بیرون به جای کشیدن هوای پیش گرم شده از اتاقی که اجاق در آن است، بهبود بخشد. بسیاری از اجاق های مدرن می توانند به صورت اختیاری از ورودی هوای بیرون استفاده کنند. بسیاری از تولیدکنندگان قطعات لازم را به صورت کیت (یک کیت هوای بیرونی یا OAK) عرضه می کنند. هنگام در نظر گرفتن کیت هوای بیرون، مهم است که بدانید هوا باید از زیر سطح اجاق گاز وارد شود. به عنوان مثال، یک اجاق گاز زیرزمین ممکن است به طور ایمن از کیت هوای بیرون استفاده نکند. این برای جلوگیری از برگشت هوا است که در آن گازهای دودکش بسیار داغ از طریق یک لوله ورودی هوا (معمولا PVC) تخلیه می شود.

 

 

اطلاعات بیشتر: هیزم

هیزم معمولاً با حجم یا جرم اندازه گیری و معامله می شود. در کشورهای انگلیسی زبان که کاملاً متریک نیستند، اغلب با طناب اندازه گیری می شود . هنگام خرید، برش یا جمع آوری هیزم، خوب است که از تفاوت بین چوب سخت و چوب نرم آگاه باشید . هر دو چوب سخت و نرم از نظر جرمی دارای انرژی مشابهی هستند، اما نه از نظر حجم. به عبارت دیگر، یک تکه چوب سخت معمولاً سنگین‌تر است و انرژی بیشتری نسبت به همان اندازه چوب نرم دارد. چوب‌های سخت که از درختانی مانند بلوط و خاکستر به دست می‌آیند، ممکن است با سرعت کمتری بسوزند و در نتیجه خروجی پایداری داشته باشند. بسیاری از چوب های نرم از درختان مخروطی به دست می آیندکه به سرعت در حال رشد هستند و ممکن است با سرعت بیشتری بسوزند. این یکی از دلایل محبوبیت گلوله های چوب نرم (برای اجاق گازهای پلت) است.

 

مزیت اصلی چوب‌های سخت این است که انرژی بالقوه بیشتری نسبت به همان حجم چوب نرم دارند، بنابراین مقدار گرمای بالقوه‌ای را که می‌توان در یک اجاق انباشته کرد افزایش می‌دهد. چوب سخت تمایل به تشکیل و نگهداری بستری از زغال‌های داغ دارد که مقادیر کمتری گرما را برای مدت طولانی آزاد می‌کند. چوب‌های سخت برای سوختگی‌های طولانی و کم، به‌ویژه در اجاق‌هایی که توانایی ضعیفی برای حفظ سوختگی کم دارند، یا در هوای معتدل که نیازی به خروجی حرارت بالا نیست، ایده‌آل هستند.

 

در مقابل، چوب‌های نرم معمولاً با ذغال‌سنگ کم، به سرعت گرم و سریع می‌سوزند. آنها ممکن است خاکستر کمتری نسبت به چوب های سخت باقی بگذارند. چوب های نرم برای سوختگی های سریع و داغ ایده آل هستند. آنها گرمای عالی تولید می کنند و اجاق گاز را با زغال سنگ پر نمی کنند، مشکلی مکرر برای کسانی که اجاق های چوب سخت خود را به سختی فشار می دهند تا حداکثر گرمای ممکن را از آنها خارج کنند.

 

همه چوب های سخت دارای محتوای انرژی پتانسیل بالاتری نسبت به همه چوب های نرم نیستند. چوب بر اساس گونه ها و حتی درختان منفرد متفاوت است (درختی با چندین سال رشد آهسته دارای محتوای BTU بالاتری نسبت به درختی از همان گونه و اندازه یکسان نسبت به درختی با چند سال رشد سریع خواهد بود). پرتقال اوسیج که به عنوان پرچین نیز شناخته می شود، شاید بالاترین چوب BTU است که در آمریکای شمالی رایج است.

 

بسیاری از چوب های نرم خیلی زودتر از بسیاری از چوب های سخت مزه دار می شوند (خشک می شوند). به عنوان مثال، کاج هایی که بریده شده، شکافته شده، روی هم چیده شده اند، معمولاً در یک سال آماده سوزاندن می شوند. انتظار می رود بلوط در شرایط مشابه سه سال طول بکشد.

 

ترجمه مقاله

ایندکسر